De cookiewet uitgelegd: het gaat om tracking, niet om cookies
De meeste mensen denken dat de regel is: “cookies hebben een banner nodig”. Dat klopt niet. De wet gaat over iets opslaan op of uitlezen van het apparaat van een bezoeker, en over het volgen van die bezoeker. Daarom heeft een Meta-pixel zonder cookie toch toestemming nodig, en daarom hebben sommige analytics in het ene land geen banner nodig en in het andere wel. Elk antwoord hieronder begint kort en linkt naar de wet of de toezichthouder waar het vandaan komt.
Geschreven door Maurice de Beijer · Laatst gecontroleerd op
Deze pagina legt de regels in het algemeen uit. Het is geen juridisch advies voor jouw site.
Vragen over Fleetorix zelf? Bekijk de veelgestelde vragen.
Is een cookiebanner verplicht?
De regel komt uit artikel 5, lid 3, van de ePrivacyrichtlijn. Die gaat over het opslaan van informatie in de eindapparatuur van een gebruiker, en over toegang tot informatie die daar al staat. Een cookie is één manier om dat te doen. Local storage, een trackingpixel en een script dat je schermgrootte uitleest zijn andere.
De regel geldt of de informatie nu persoonsgegevens zijn of niet. De European Data Protection Board (EDPB), waar de privacytoezichthouders van de EU samenkomen, zegt dat in haar Guidelines 2/2023 (punt 10), met een verwijzing naar het Hof van Justitie van de EU in Planet49.
De richtlijn kent maar twee uitzonderingen: opslag of toegang die nodig is om een communicatie over het netwerk te verzenden, en wat strikt noodzakelijk is voor een dienst waar de bezoeker uitdrukkelijk om vroeg, zoals ingelogd blijven. Voor al het andere heb je eerst toestemming van de bezoeker nodig. Elk EU-land zet de regel in zijn eigen wet. In Nederland is dat artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet, vaak de cookiewet genoemd.
De AVG is een andere wet, en de twee worden vaak door elkaar gehaald. De ePrivacyregel bepaalt wanneer je toestemming nodig hebt om iets op het apparaat op te slaan of uit te lezen. De AVG geldt daarbovenop zodra je persoonsgegevens verwerkt, en bepaalt wat geldige toestemming is: vrij, specifiek, geïnformeerd en ondubbelzinnig (artikel 4, punt 11). “Cookies hebben een banner nodig” is dus zowel te ruim als te smal. De echte vragen zijn wat je site op het apparaat opslaat of uitleest, en waarom.
Heb ik een cookieverklaring nodig op mijn website?
Artikel 5, lid 3, van de ePrivacyrichtlijn staat opslag of toegang met toestemming pas toe als de bezoeker duidelijke en volledige informatie heeft gekregen, onder meer over de doeleinden. Waar die informatie staat of hoe ze heet, zegt het artikel niet. De richtlijn die deze woorden toevoegde, Richtlijn 2009/136/EG, vraagt alleen dat de manier van informeren en van weigeren zo gebruiksvriendelijk mogelijk is (overweging 66). Nationale wetten zeggen hetzelfde: het Nederlandse artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet vraagt om “duidelijke en volledige informatie”, en de Britse PECR, Schedule A1 om duidelijke en volledige informatie over het doel van de opslag of toegang (punt 2).
Hoeveel is genoeg? Het Hof van Justitie van de EU zei in Planet49 dat de informatie gedetailleerd genoeg moet zijn om de gebruiker te laten begrijpen hoe de gebruikte cookies werken (punt 74), en dat ze ook gaat over hoe lang de cookies werken en of derden er toegang toe hebben. De Britse toezichthouder, het Information Commissioner’s Office, noemt dezelfde punten: de technieken die je gebruikt, hun doelen, eventuele derden, en hoe lang de informatie wordt bewaard. Het voegt eraan toe dat vage verwijzingen naar “partners” of “derden” niet genoeg zijn.
Gaat het om persoonsgegevens, dan voegt de AVG haar eigen lijst toe (artikel 13): wie je bent en hoe je bereikbaar bent, de doelen en de grondslag, wie de gegevens ontvangt, hoe lang je ze bewaart, en de rechten van de bezoeker, ook het recht om te klagen bij een toezichthouder. De AVG noemt cookie-identificatoren bij de online identificatoren waarmee mensen geprofileerd en geïdentificeerd kunnen worden (overweging 30). Een cookie is dus vaak een persoonsgegeven, en dan geldt die lijst ook.
Waar de informatie staat
Toezichthouders beschrijven lagen. De richtsnoeren over transparantie van de Artikel 29-werkgroep, die de EDPB in 2018 overnam, raden websites een privacyverklaring in lagen aan, met daarnaast alle informatie op één plek of in één volledig document (punt 17). Ze voegen eraan toe dat elke website een privacyverklaring hoort te hebben, met een directe link die op elke pagina duidelijk zichtbaar is (punt 11). De Guidelines 05/2020 over toestemming van de EDPB noemen informatie in lagen een geschikte manier om zowel volledig als begrijpelijk te zijn (punt 69).
De Franse CNIL wil de doelen in de banner zelf, met een uitgebreidere beschrijving één klik verder, en de lijst van bedrijven die verantwoordelijk zijn voor de cookies altijd bereikbaar, bijvoorbeeld via een link boven- of onderaan de pagina (aanbeveling, §2.1 en §2.2). In haar richtsnoeren voegt ze eraan toe dat alleen een verwijzing naar je gebruiksvoorwaarden niet genoeg is (punt 23). Het ICO laat de vorm aan jou over, met lagen of panelen, wat past.
De banner geeft dus de belangrijkste feiten, en de rest staat op een pagina waar de banner naar linkt. Of dat een aparte cookieverklaring is of een cookieparagraaf in je privacyverklaring, kies je zelf.
Heeft de Meta-pixel toestemming nodig?
Ja, ook als hij geen cookie plaatst. Europese toezichthouders zeggen dat het laden van een trackingpixel al iets op het apparaat van de bezoeker opslaat, en dat het script van de pixel het apparaat opdracht geeft informatie terug te sturen. Hoe dan ook geldt de toestemmingsregel, en geen uitzondering dekt advertenties.
De European Data Protection Board legt dit uit in haar Guidelines 2/2023 over de reikwijdte van de ePrivacyregel. Een trackingpixel is een hyperlink naar een bron, meestal een afbeelding, die doorgaans niets met de gevraagde inhoud zelf te maken heeft (punt 47). Die naar de browser sturen is al opslag, op zijn minst via de cache, dus de regel geldt ook als die opslag niet blijvend is (punt 50). En trackinginformatie toevoegen aan URL’s of pixels is een opdracht aan het apparaat om de gezochte informatie terug te sturen (punt 51).
De Meta-pixel is een script plus een afbeeldingspixel. Hem laden slaat iets op het apparaat op, en zijn script stuurt identificatoren, het paginaadres en apparaatgegevens terug naar Meta. Gegevens als de browser en het scherm uitlezen om een bezoeker te herkennen is fingerprinting, en ook dat valt volgens dezelfde richtsnoeren onder de regel (punt 43). De first-party cookie van de pixel uitzetten verandert het antwoord dus niet.
Een uitzondering past ook niet. Advertenties en retargeting zijn niet nodig om de communicatie te verzenden, en niet strikt noodzakelijk voor een dienst waar de bezoeker om vroeg. Je hebt dus toestemming nodig voordat de pixel laadt.
Toezichthouders hebben opgetreden tegen de Meta-pixel, al was dat op grond van de AVG en niet van de cookieregel. Die zaken laten zien wat er verder misgaat als een pixel op gevoelige pagina’s draait:
- Op 10 juni 2025 nam het Noorse Datatilsynet vier besluiten op grond van de AVG, over de rechtmatigheid van de verwerking en over het informeren van bezoekers. Het beboette Kristiansand kommune met NOK 250.000 voor de Meta-pixel en de Snap-pixel op 116111.no, een hulplijn voor kinderen en jongeren. Het berispte Apotek For Deg, dat de pixel draaide op pagina’s over zwangerschapstests en noodanticonceptie, Norsk Helseinformatikk en Kirkens Bymisjon. Op de Noorse cookieregel hield een andere toezichthouder toezicht toen de sites werden onderzocht, dus de besluiten beoordeelden die niet.
- Op 29 augustus 2024 beboette het Zweedse IMY de apotheken Apoteket met SEK 37 miljoen en Apohem met SEK 8 miljoen op grond van de beveiligingsregels van de AVG. Een functie van de Meta-pixel had gegevens over aankopen van klanten, ook gezondheidsgerelateerde, naar Meta gestuurd.
Mogen analytische cookies zonder toestemming?
Analytics zijn niet strikt noodzakelijk om bezoekers de pagina te geven waar ze om vroegen, dus de twee uitzonderingen in de ePrivacyrichtlijn dekken ze niet. Of je zonder toestemming kunt, hangt af van de wet van het land en van zijn toezichthouder:
- Nederland zondert het meten van de kwaliteit of effectiviteit van je site uit, “mits dit geen of geringe gevolgen heeft voor de persoonlijke levenssfeer” (Telecommunicatiewet, artikel 11.7a, lid 3, onder b). De Nederlandse toezichthouder, de Autoriteit Persoonsgegevens, noemt Matomo, Apache Superset, Plausible Analytics en OpenPanel als tools die geen banner nodig hebben als ze goed zijn ingesteld.
- Frankrijk, Spanje en Italië hebben geen uitzondering in de wet, maar hun toezichthouders accepteren bezoekersmeting zonder toestemming onder strenge voorwaarden. De CNIL en de AEPD vragen dat de meting alleen de eigenaar van de site dient, alleen anonieme statistieken oplevert, en niet wordt gecombineerd met andere gegevens, aan derden wordt doorgegeven of wordt gebruikt om bezoekers over sites heen te volgen. De Garante vraagt om geaggregeerde statistieken voor één site, zonder combineren of doorgeven door de aanbieder, en maskeert in de regel een deel van het IP-adres.
- Duitsland, België, Ierland en Denemarken hebben geen uitzondering voor analytics. § 25 TDDDG kent alleen de twee uitzonderingen van de richtlijn. De Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit zegt dat er geen is, “zelfs niet als het gaat om ‘eerstepartij’ cookies”. De Ierse Data Protection Commission zegt dat analytische cookies toestemming nodig hebben, al is handhaving bij first-party analytics waarschijnlijk geen prioriteit. Het Deense Datatilsynet zegt dat bezoekersstatistieken toestemming nodig hebben.
- Het Verenigd Koninkrijk voegde een uitzondering voor statistieken toe aan PECR, Schedule A1, van kracht sinds 5 februari 2026. Die dekt het verzamelen van statistieken over hoe je site wordt gebruikt om hem te verbeteren, met duidelijke informatie en een eenvoudige, gratis manier voor bezoekers om bezwaar te maken. Zonder die manier om bezwaar te maken geldt de uitzondering volgens het ICO niet.
De Nederlandse regel reist dus niet mee. Welk recht op je site van toepassing is, is een vraag op zich. De Duitse wet bijvoorbeeld geldt ook voor aanbieders die elders gevestigd zijn en in Duitsland diensten aanbieden (§ 1, lid 3, TDDDG), en heeft helemaal geen uitzondering.
Een uitgewerkt voorbeeld: deze site
fleetorix.com gebruikt Ahrefs Web Analytics, en laadt het pas nadat de bezoeker Analytics accepteert in onze eigen Fleetorix-banner, dezelfde banner die onze klanten gebruiken. Dat geldt op elke pagina, ook in het dashboard. Ahrefs plaatst geen cookies en slaat niets op het apparaat op, maar dat alleen is niet de toets: zijn script (https://analytics.ahrefs.com/analytics.js) leest de schermgrootte, de pixelverhouding en de talen van de browser uit en stuurt die naar Ahrefs. Volgens de richtsnoeren van de EDPB (punt 33) is dat toegang tot informatie op het apparaat.
Onder alleen het Nederlandse recht hoefden we het misschien niet te vragen. Fleetorix is in Nederland gevestigd, en Ahrefs telt bezoekers met een hash waarvan de salt elke 24 uur wordt gewist, zodat de bezoeken van één bezoeker op verschillende dagen niet aan elkaar te koppelen zijn. Wij vinden dat dat geen of geringe gevolgen heeft voor de privacy, de voorwaarde van de Nederlandse uitzondering. Maar die uitzondering is alleen Nederlands, en deze site is geschreven voor bezoekers uit heel Europa, ook uit Duitsland. De Duitse wet geldt voor aanbieders die elders gevestigd zijn en daar diensten aanbieden (§ 1, lid 3, TDDDG), en § 25 TDDDG heeft geen uitzondering voor analytics. Dus vragen we het elke bezoeker, waar die ook is.
Met Reject all blijft Ahrefs uit, en met de knop Cookie settings linksonder op elke pagina verander je de keuze of trek je hem in. In onze cookieverklaring staat Ahrefs, wat het uitleest, en wat de banner in de browser bewaart.
Hebben functionele cookies toestemming nodig?
De ePrivacyrichtlijn zondert opslag of toegang uit die strikt noodzakelijk is om een dienst te leveren waar de gebruiker uitdrukkelijk om vroeg (artikel 5, lid 3). De toets is het verzoek van de bezoeker, niet je bedrijfsbelang: een cookie die iemand ingelogd houdt dient waar die om vroeg, een analytische of advertentiecookie niet.
De privacytoezichthouders van de EU, toen nog samen als de Artikel 29-werkgroep, gaven voorbeelden in Opinion 04/2012: cookies die een ingelogde gebruiker authenticeren, en beveiligingscookies die het inlogsysteem tegen misbruik beschermen. Dezelfde opinie trekt een grens die vaak gemist wordt: een blijvende “ingelogd blijven”-cookie die over browsersessies heen werkt is niet vrijgesteld, en ze raadt een vinkje “onthoud mij” aan om er toestemming voor te vragen. De Nederlandse toezichthouders, de Autoriteit Persoonsgegevens en de ACM, noemen cookies die inloggegevens onthouden functioneel en zonder toestemming toegestaan, zonder die grens te trekken. In Nederland staat de uitzondering in artikel 11.7a, lid 3, van de Telecommunicatiewet.
Zorg dat je kunt uitleggen waarom elke cookie die je noodzakelijk noemt dat ook echt is. De Cookie Banner Taskforce van de EDPB zegt dat site-eigenaren aan toezichthouders moeten kunnen laten zien dat de cookies die ze als essentieel opgeven dat ook zijn (punt 28).
Vrijgesteld is niet verzwijgen
De uitzondering heft meer op dan toestemming. De richtlijn die haar in artikel 5, lid 3, zette, Richtlijn 2009/136/EG, noemt haar een uitzondering op de plicht om informatie te geven en het recht om te weigeren aan te bieden (overweging 66). Nationale wetten lezen hetzelfde. De Nederlandse uitzondering zet de hele regel uit, de informatieplicht inbegrepen. De Franse CNIL merkt op dat de Franse wet “n’impose pas d’informer” over cookies die geen toestemming nodig hebben: je hoeft er bezoekers niet over te informeren. En de Britse uitzondering in PECR, Schedule A1 (punt 4) heeft geen informatievoorwaarde, anders dan de toestemmingsregel ernaast.
Toezichthouders zeggen toch dat je moet informeren. De CNIL raadt aan vrijgestelde cookies en hun doelen te noemen, bijvoorbeeld in je privacyverklaring, “afin d’assurer une transparence pleine et entière”: om volledig transparant te zijn.
En als een cookie persoonsgegevens bevat of ernaar leidt, zoals een sessie die weet wie er is ingelogd, dan geldt de AVG daarbovenop, en die kent zo’n uitzondering niet. Artikel 13 verplicht je mensen bij het verzamelen van hun gegevens te vertellen wie je bent, waarom je de gegevens verwerkt en op welke grondslag, wie ze ontvangt, hoe lang je ze bewaart, en of ze de EU verlaten. Het Britse Information Commissioner’s Office zegt het met zoveel woorden: deze transparantie-eisen gelden ook als je een uitzondering van PECR gebruikt, en het noemt daarbij de uitzondering voor strikt noodzakelijke cookies. Alleen een cookie zonder persoonsgegevens valt buiten beide plichten. Het voorbeeld van de CNIL is een cookie die niets anders bewaart dan de taal die de bezoeker koos. Een cookieverklaring en een privacyverklaring die je strikt noodzakelijke cookies noemen, dekken beide.
Hoe vaak moet je opnieuw om cookietoestemming vragen?
De AVG noch de ePrivacyrichtlijn zegt hoe lang toestemming geldt. De Guidelines 05/2020 over toestemming van de EDPB zeggen dat de AVG geen specifieke termijn kent voor hoe lang toestemming duurt (punt 110), en raden als goede praktijk aan toestemming met passende tussenpozen te verversen (punt 111). Ook de Nederlandse Autoriteit Persoonsgegevens noemt geen termijn.
Sommige nationale toezichthouders noemen wel een getal, als advies:
- 6 maanden. De Franse CNIL noemt een keuze, toestemming en weigering allebei, 6 maanden bewaren een goede praktijk, per geval te beoordelen. De Ierse Data Protection Commission zegt bezoekers uiterlijk zes maanden na het opslaan van hun toestemming te vragen die te bevestigen. De Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit noemt 6 maanden in principe redelijk voor de cookie die de keuze onthoudt. Het Britse ICO raadt zes maanden aan als algemene richtlijn.
- Eens per jaar. Het Deense Datatilsynet zegt dat toestemming eens per jaar vernieuwen vaak passend is, en dat bezoekers die nee zeiden eens per jaar opnieuw vragen ook het meest passend is.
- Hoogstens 24 maanden. De Spaanse AEPD noemt het een goede praktijk dat een toestemming niet langer dan 24 maanden duurt, zonder in de tussentijd bij elk bezoek opnieuw te vragen.
Nadat een bezoeker nee zei
Meteen opnieuw vragen put bezoekers uit tot ze toegeven. De Italiaanse Garante zegt de banner niet opnieuw te tonen aan iemand die weigerde voordat er minstens 6 maanden voorbij zijn, tenzij de voorwaarden van de verwerking flink veranderen. Het ICO zegt iemand die weigerde pas na een redelijke tijd opnieuw te vragen, met zes maanden als algemene richtlijn. Beide, en de Deense richtsnoeren, verwachten dat je eerder opnieuw vraagt als wat je doet verandert, bijvoorbeeld als je nieuwe soorten cookies of nieuwe derden toevoegt. De Digital Omnibus van de EU, op 18 oktober 2026 een voorstel en geen wet, zou er een regel van maken: geen nieuw verzoek om toestemming voor hetzelfde doel gedurende minstens zes maanden nadat een bezoeker weigert, een regel die de laatste tekst van de Raad van 3 september 2026 houdt.
Waar “13 maanden” vandaan komt
De 13 maanden die veel banners gebruiken is geen regel over toestemming. De CNIL en de AEPD raden aan dat de trackers van analytics die van toestemming zijn vrijgesteld maar zo lang leven als nodig is om bezoekersaantallen door de tijd te vergelijken, met dertien maanden als voorbeeld, zonder verlenging bij latere bezoeken, en dat de gegevens die ze verzamelen hoogstens 25 maanden worden bewaard. Over hoe vaak je om toestemming vraagt zegt dat niets. Net zomin als de opmerking van de AP dat een bewaartermijn van zes maanden of langer vaak te lang is: die gaat over hoe lang een trackingcookie op het apparaat leeft, niet over de bewaarde keuze.
Fleetorix vraagt elke bezoeker opnieuw 12 maanden na zijn keuze, of die nu accepteerde of weigerde, en eerder zodra je een banner publiceert met andere cookiecategorieën. De nieuwe vraag begint zonder vinkjes.
Hoe lang moet je toestemming bewaren?
Geen wet of toezichthouder noemt een getal. De AVG zegt dat je toestemming moet kunnen aantonen, en de EDPB zegt dat bewijs te bewaren zolang je op de toestemming steunt, en daarna niet langer dan strikt nodig is voor juridische claims. In Nederland is 5 jaar een redelijke keuze: zo lang heeft de toezichthouder om een overtreding te beboeten, en zo lang is de verjaringstermijn voor een schadeclaim.
Artikel 7, lid 1, van de AVG zegt dat de verwerkingsverantwoordelijke, als een verwerking op toestemming berust, moet kunnen aantonen dat de betrokkene toestemming heeft gegeven. Hoe lang, zegt het niet. De EDPB vult de vorm in, niet het getal, in haar Guidelines 05/2020 over toestemming (punt 107): de plicht om aan te tonen duurt zolang de verwerking duurt, en daarna hoor je het bewijs niet langer te bewaren dan strikt nodig is om aan een wettelijke plicht te voldoen of om juridische claims in te stellen, uit te oefenen of te verdedigen. Geen toezichthouder die we nakeken, in de EU of het Verenigd Koninkrijk, noemt een aantal maanden of jaren.
De vraag wordt dus: hoe lang kan iemand een toestemming nog tegen je inbrengen? In Nederland beantwoorden twee termijnen dat. De bevoegdheid om een bestuurlijke boete van meer dan EUR 340 op te leggen vervalt vijf jaar na de overtreding (Awb, artikelen 5:45 en 5:53). Een vordering tot schadevergoeding verjaart vijf jaar nadat de benadeelde de schade en de aansprakelijke persoon heeft leren kennen (BW, artikel 3:310). Vijf jaar dekt beide. Het is een afleiding uit die wetten, geen getal dat een toezichthouder heeft onderschreven.
Kortere termijnen laten gaten. De Autoriteit Persoonsgegevens nam haar eerste cookieboete, tegen het bedrijf achter Kruidvat.nl, op 2 mei 2024, voor trackingcookies die tussen april en oktober 2020 zonder geldige toestemming werden geplaatst (besluit van de AP). Een log die 12 of 24 maanden wordt bewaard, was toen allang weg geweest.
Bewaar ook de juiste dingen. De EDPB verwacht informatie over de sessie waarin de toestemming werd gegeven, de toestemmingsflow van dat moment, en een kopie van wat de bezoeker te zien kreeg. Ze voegt eraan toe dat alleen verwijzen naar een correcte configuratie van de website niet genoeg is (punt 108).
Fleetorix bewaart elke toestemming 5 jaar vanaf het moment dat hij binnenkwam, en verwijdert hem daarna in een nachtelijke opschoning. Elke toestemming noemt de bannerversie waaronder hij werd gegeven, en Fleetorix bewaart een momentopname van die versie zolang er een toestemming naar verwijst.
Moet weigeren net zo makkelijk zijn als accepteren, en mag een cookiewall?
Beide regels volgen uit wat toestemming is. Volgens de AVG moet die vrij, specifiek, geïnformeerd en ondubbelzinnig zijn (artikel 4, punt 11). Artikel 7 voegt toe dat je moet kunnen aantonen dat een bezoeker toestemming gaf, en dat bij de vraag of toestemming vrij werd gegeven meetelt of een dienst afhankelijk is gemaakt van toestemming die er niet voor nodig is (artikel 7, lid 4).
Een banner die ja zeggen makkelijk maakt en nee zeggen moeilijk, duwt bezoekers naar ja. De Cookie Banner Taskforce van de EDPB, waarin de Europese toezichthouders hun oordelen over echte banners vergeleken, meldde in januari 2023 dat de meesten een banner in strijd met de regels vinden als een laag met een knop Accepteren geen manier biedt om te weigeren (punten 6 tot en met 8). De Nederlandse toezichthouder, de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), schrijft het uit in haar regels voor duidelijke cookiebanners: zet Accepteren en Weigeren op dezelfde, eerste laag, laat weigeren niet meer klikken kosten dan accepteren, en verstop Weigeren niet en maak het niet slechter zichtbaar, bijvoorbeeld als vage tekstlink of onder de vouw.
Een cookiewall laat bezoekers alleen slikken of stikken: akkoord met tracking, of de site niet zien. De AP zegt dat cookiewalls niet zijn toegestaan onder de AVG, omdat een bezoeker die niet kan weigeren zonder de toegang te verliezen, niet vrij toestemming heeft gegeven. De EDPB komt tot dezelfde conclusie in haar Guidelines 05/2020 over toestemming: toegang tot een dienst mag niet afhangen van akkoord met het opslaan van informatie op het apparaat, en toestemming die zo wordt gegeven is niet geldig (punten 39 tot en met 41).
Elke Fleetorix-banner, in het Nederlands of het Engels, toont de knoppen om te weigeren en te accepteren naast elkaar in de eerste weergave, in één gedeelde stijl, en geen instelling kan er één laten opvallen. Een cookiewall kun je ook niet instellen: de banner houdt bezoekers nooit buiten de site.
Hoe trekken bezoekers hun cookietoestemming in?
De regel is artikel 7, lid 3, van de AVG. Bezoekers kunnen hun toestemming altijd intrekken, en dat moet je ze vertellen voordat ze hem geven. Daarna: intrekken moet even eenvoudig zijn als toestemming geven. Intrekken maakt wat ervoor gebeurde niet onrechtmatig, maar vanaf dat moment moet alles stoppen waarvoor toestemming nodig was.
De European Data Protection Board leest dit letterlijk in haar Guidelines 05/2020 over toestemming: wie toestemming elektronisch met één muisklik, veeg of toetsaanslag gaf, moet die in de praktijk net zo makkelijk kunnen intrekken (punt 114).
Kostte ja zeggen één klik op de banner, dan schiet een e-mailadres om naar te schrijven, of een cookieverklaring die uitlegt hoe je in elke browser cookies wist, dus tekort. Bezoekers hebben een weg terug nodig naar dezelfde keuze, waar ze die kunnen veranderen.
Elke Fleetorix-banner laat linksonder op de pagina een kleine knop met het Fleetorix-logo achter. Die opent de banner opnieuw met de eerdere keuze van de bezoeker aangevinkt, zodat toestemming intrekken één klik op de weigerknop is.
Vervangt Google Consent Mode v2 een cookiebanner?
Consent Mode is een set signalen, zoals ad_storage en analytics_storage, die je site op “granted” of “denied” zet. De tags van Google lezen ze en passen aan wat ze opslaan en versturen. Versie 2 voegde er twee aan toe, ad_user_data en ad_personalization, voor het sturen van persoonsgegevens naar Google voor advertenties en voor gepersonaliseerde advertenties.
De signalen geven alleen een beslissing door. Iets anders moet het de bezoeker vragen, en dat is de taak van de banner. Google zegt dat zelf ook. Voor sites die de advertentie- en meettags van Google gebruiken met bezoekers in de EER, zegt Google Ads Help dat je toestemming moet vragen voor het gebruik van persoonsgegevens van eindgebruikers in de EER, en de toestemmingssignalen met Google moet delen. Het EU-toestemmingsbeleid voor gebruikers van Google, dat geldt voor bezoekers in de EER, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland, vraagt om wettelijk geldige toestemming voor cookies of andere lokale opslag waar de wet dat eist en voor gepersonaliseerde advertenties, om een administratie van die toestemming, en om duidelijke uitleg over hoe je hem intrekt.
Google biedt twee manieren om het in te stellen. In basic mode laden de tags van Google pas als de bezoeker een keuze heeft gemaakt in de banner, dus voor die tijd bereikt niets Google. In advanced mode laden de tags meteen en sturen ze, zolang toestemming is geweigerd, metingen zonder cookies. Of die metingen voor de toestemming mogen, is een vraag voor de regel over het apparaat, niet voor een instelling van Google.
Wat verandert de Digital Omnibus van de EU aan cookietoestemming?
Stand op 18 oktober 2026: een voorstel, geen wet. De regels op deze pagina zijn de regels die gelden. De ePrivacyverordening die de ePrivacyrichtlijn had moeten vervangen, werd in 2025 ingetrokken, en de Omnibus is de huidige poging om de cookieregels te veranderen.
Het voorstel van de Commissie (COM(2025) 837, 19 november 2025) zou de cookieregels naar de AVG verhuizen, als een nieuw artikel 88a. Het zou onder meer:
- eisen dat bezoekers met één klik kunnen weigeren;
- een nieuw verzoek om toestemming voor hetzelfde doel verbieden gedurende minstens zes maanden nadat een bezoeker weigert (artikel 88a, lid 4, onder c);
- een site zijn eigen bezoekers laten meten zonder toestemming, door geaggregeerde informatie over het gebruik van de site te maken, alleen voor eigen gebruik (artikel 88a, lid 3, onder c);
- en, in een nieuw artikel 88b, sites verplichten toestemming en weigering te accepteren die automatisch worden verstuurd, bijvoorbeeld door de browser.
De Raad, waar de lidstaten onderhandelen, is sindsdien van koers veranderd. Een compromis van het voorzitterschap van 4 juni 2026 houdt de cookieregels in de ePrivacyrichtlijn in plaats van ze naar de AVG te verhuizen, en een week later liet het voorzitterschap het artikel over automatische browsersignalen vallen. De laatste tekst van de Raad die we vonden, het compromis van 3 september 2026, zegt nog steeds dat de aanbieder, als een gebruiker weigert, minstens zes maanden geen nieuw verzoek om toestemming voor hetzelfde doel doet, en noemt doelen die geen toestemming nodig hebben, bezoekersmeting daaronder.
In het Europees Parlement hadden de verantwoordelijke commissies een ontwerpverslag van 22 juni 2026, maar daarover was nog niet gestemd. De EDPB en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming vroegen de wetgevers in hun gezamenlijke advies van februari 2026 om ook een maximale geldigheidsduur voor toestemming vast te leggen, mogelijk dezelfde zes maanden. Geen van beide teksten doet dat tot nu toe.
Wordt de zesmaandenregel aangenomen zoals ontworpen, dan voldoet een banner die bezoekers die weigerden pas na 12 maanden opnieuw vraagt er al aan. Tot dan gelden de regels en richtsnoeren hierboven.
Bronnen
- Directive 2002/58/EC (ePrivacy Directive), consolidated text of 19 December 2009. EUR-Lex. Gecontroleerd op .
- Guidelines 2/2023 on Technical Scope of Art. 5(3) of ePrivacy Directive, version 2.0. European Data Protection Board. Gecontroleerd op .
- Telecommunicatiewet, artikel 11.7a. wetten.overheid.nl. Gecontroleerd op .
- Regulation (EU) 2016/679 (General Data Protection Regulation). EUR-Lex. Gecontroleerd op .
- Directive 2009/136/EC amending Directive 2002/58/EC, Recital 66. EUR-Lex. Gecontroleerd op .
- The Privacy and Electronic Communications (EC Directive) Regulations 2003, Schedule A1. legislation.gov.uk. Gecontroleerd op .
- Judgment of the Court (Grand Chamber) of 1 October 2019, Planet49, C-673/17. Hof van Justitie van de Europese Unie (EUR-Lex). Gecontroleerd op .
- Guidance on the use of storage and access technologies: How do we comply with the PECR rules?. Information Commissioner’s Office. Gecontroleerd op .
- Guidelines on transparency under Regulation 2016/679 (WP260 rev.01). Artikel 29-werkgroep. Gecontroleerd op .
- Endorsement 1/2018 of the WP29 documents. European Data Protection Board. Gecontroleerd op .
- Guidelines 05/2020 on consent under Regulation 2016/679, version 1.1. European Data Protection Board. Gecontroleerd op .
- Recommandation « cookies et autres traceurs », version consolidée. CNIL. Gecontroleerd op .
- Lignes directrices relatives à l’application de l’article 82 de la loi du 6 janvier 1978 aux opérations de lecture et écriture (délibération 2020-091). CNIL. Gecontroleerd op .
- Guidance on the use of storage and access technologies: How do we manage consent in practice?. Information Commissioner’s Office. Gecontroleerd op .
- Vedtak om overtredelsesgebyr – tilsyn med sporingsverktøy – Alarmtelefonen 116111.no. Datatilsynet (Noorwegen). Gecontroleerd op .
- Vedtak om irettesettelse – tilsyn med sporingsverktøy – Apotekfordeg AS. Datatilsynet (Noorwegen). Gecontroleerd op .
- Vedtak om irettesettelse – tilsyn med sporingsverktøy – Norsk Helseinformatikk AS. Datatilsynet (Noorwegen). Gecontroleerd op .
- Vedtak om irettesettelse – tilsyn med sporingsverktøy – Kirkens Bymisjon. Datatilsynet (Noorwegen). Gecontroleerd op .
- Sanktionsavgifter mot Apoteket och Apohem för överföring av personuppgifter till Meta. Integritetsskyddsmyndigheten (IMY). Gecontroleerd op .
- Cookies en uw organisatie: zorg voor een goed beleid. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Cookies : solutions pour les outils de mesure d’audience. CNIL. Gecontroleerd op .
- Guía sobre el uso de cookies para herramientas de medición de audiencia. Agencia Española de Protección de Datos. Gecontroleerd op .
- Linee guida cookie e altri strumenti di tracciamento. Garante per la protezione dei dati personali. Gecontroleerd op .
- § 25 TDDDG. Bundesministerium der Justiz (gesetze-im-internet.de). Gecontroleerd op .
- Cookies. Gegevensbeschermingsautoriteit. Gecontroleerd op .
- Guidance note on cookies and other tracking technologies. Data Protection Commission. Gecontroleerd op .
- Brug af cookies og lignende teknologier. Datatilsynet en Digitaliseringsstyrelsen. Gecontroleerd op .
- SI 2026/82, regulation 2: commencement of the Data (Use and Access) Act 2025, section 112 and Schedule 12. legislation.gov.uk. Gecontroleerd op .
- Guidance on the use of storage and access technologies: What are the exceptions?. Information Commissioner’s Office. Gecontroleerd op .
- § 1 TDDDG. Bundesministerium der Justiz (gesetze-im-internet.de). Gecontroleerd op .
- About Ahrefs Web Analytics. Ahrefs. Gecontroleerd op .
- Opinion 04/2012 on Cookie Consent Exemption (WP194). Artikel 29-werkgroep. Gecontroleerd op .
- Cookies. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Cookies plaatsen. Autoriteit Consument & Markt. Gecontroleerd op .
- Report of the work undertaken by the Cookie Banner Taskforce. European Data Protection Board. Gecontroleerd op .
- Tracking cookies. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Guía sobre el uso de las cookies (juli 2023). Agencia Española de Protección de Datos. Gecontroleerd op .
- Proposal for a Regulation on the Digital Omnibus, COM(2025) 837 final. Europese Commissie (EUR-Lex). Gecontroleerd op .
- Digital Omnibus: Presidency compromise text, ST 12535/26 (3 September 2026). Raad van de Europese Unie. Gecontroleerd op .
- Algemene wet bestuursrecht, artikelen 5:45 en 5:53. wetten.overheid.nl. Gecontroleerd op .
- Burgerlijk Wetboek Boek 3, artikel 3:310. wetten.overheid.nl. Gecontroleerd op .
- Besluit tot het opleggen van een bestuurlijke boete aan A.S. Watson (Kruidvat.nl), 2 mei 2024. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Clear cookie banners. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Hoe legt de AP de juridische normen rond cookiewalls uit?. Autoriteit Persoonsgegevens. Gecontroleerd op .
- Consent mode overview. Google for Developers. Gecontroleerd op .
- Updates to consent mode for traffic in European Economic Area (EEA). Google Ads Help. Gecontroleerd op .
- EU user consent policy. Google. Gecontroleerd op .
- Intrekking van voorstellen van de Commissie (waaronder de ePrivacyverordening), Publicatieblad van 6 oktober 2025. EUR-Lex. Gecontroleerd op .
- Digital Omnibus: Presidency compromise text, ST 9773/1/26 REV 1 (4 June 2026). Raad van de Europese Unie. Gecontroleerd op .
- Digital Omnibus: Presidency note after Coreper, WK 8070/2026 (11 June 2026). Raad van de Europese Unie. Gecontroleerd op .
- Procedure file 2025/0360(COD): Digital Omnibus. Europees Parlement, Legislative Observatory. Gecontroleerd op .
- EDPB-EDPS Joint Opinion 2/2026 on the Digital Omnibus. European Data Protection Board en European Data Protection Supervisor. Gecontroleerd op .
Wil je een banner die zich aan deze regels houdt?
Fleetorix geeft elke site een even makkelijke knop om te weigeren als om te accepteren, geen cookiewall, Google Consent Mode v2 en een toestemmingslog, voor één vaste maandprijs.
Vragen over de abonnementen, betalen of hoe Fleetorix werkt? Bekijk de veelgestelde vragen.